Rabo Meertour 2011 (verslag Wouter van Leeuwen)

Doordat dat mijn debuut vorig jaar in deze wedstrijd, met een valpartij tijdens de eerste dag niet positief te noemen was, stond ik het afgelopen hemelvaartsweekend vol revanchegevoelens aan de start van deze vierdaagse wedstrijd in de Wieringermeer. De Rabo Meertour bestaat uit een proloog van 3,2 km, twee etappes van ongeveer 90 km, twee criteriums, een ploegentijdrit van 22,5 km en een individuele tijdrit van 10,9 km. Met de voorspelde straffe wind beloofde het vier dagen oorlog en dus een zware wedstrijd te worden!

Om niets aan het toeval over te laten had ik voor de tijdritonderdelen een kekke tijdritfiets met Zipp 404 wieltjes geleend. Door dit supermateriaal was mijn moraal zodanig hoog dat ik tijdens de proloog de wind nauwelijks voelde en naar een 24ste plaats reed. Slechts een uur na de finish van de laatste renner was de start van de eerste etappe. Of het nu hieraan lag of aan het mooie weer, de etappe werd niets meer dan een wandeletappe. Krap 20 km voor de finish was er dan eindelijk een aanval die enige ruimte kreeg van het peloton. Ik zat te ver van achter en heb de voorste rijen van het peloton daarom maar getrakteerd op een prachtige chasse patat. De kopgroep bleek uiteindelijk acht man sterk en bleef weg tot op de streep.

Op de tweede dag alleen een etappe over ongeveer 90 km werd vooraf omschreven als de koninginnenrit , ondanks het ontbreken van een beklimming zou de harde noordoosten wind wel zorgen voor de schifting in het peloton. Ik verwachtte dat de slag al snel zou vallen en na een kilometer of tien ontbrandde de koers. Zodra het peloton op de kant ging was het raak, een valpartij en het peloton gebroken in verschillende groepen. Door snel op te schakelen en blind te rammen zat ik al snel in een tweede groep van ongeveer 25 man die in volle achtervolging reden op een kopgroep van ongeveer dezelfde grootte. Na een kilometer of 30 was het gat gedicht en kon ik even op adem komen.

Ik weet dat ik maar weinig tijd heb om te herstellen en besluit rond plek 30 te gaan rijden. Al snel zou er namelijk een lang stuk met de wind schuin van achter volgen en ik verwachtte dat de kleppers hier opnieuw zouden willen forceren. Ondanks dat ik hierop anticipeerde zat ik toch (weer!) op de verkeerde plek bij het opdraaien van de bewuste weg en belandde ik in een tweede groep. Opnieuw waaierrijden en achtervolgen dus. Uiteindelijk weten we 5 km voor de finish weer aan te sluiten bij de eerste groep die nu nog 40 man groot is. In de eindsprint zit ik matig gepositioneerd en word 19e. Al met al ben ik tevreden over het verloop van deze etappe, ik heb me kunnen handhaven, maar was liever voorin gebleven, dat had me, zeker met het oog op de komende dagen veel energie kunnen schelen.

Na afloop van de 2e etappe is het klassement verdeeld in twee categorie├źn, de A- en de B-categorie. Ik had mijn doelstelling alvast bereikt door in de A-categorie terecht te komen en was van plan mijn klassering tijdens de criteriums nog proberen te verbeteren. Eerst moesten we echter nog een ploegentijdrit rijden.

 

De derde dag staan een ploegentijdrit en een criterium op het programma. Vooraf had ik ons ingeschat op een plek tussen de 10e en de 15e plek. Dit werd de 15e plek. Met drie man met weinig ervaring en heel veel wind is het rijden van een ploegentijdrit nog geen eenvoudige opgave. Tijdens de rit was het vooral tijdens de stukken voor de wind lastig samenwerken en ook het nemen van bochten in formatie verliep nog niet vlekkeloos. Ondanks deze schoonheidsfoutjes reden we toch naar een keurige 15e plaats en kon ik mijn 23ste plek in het klassement behouden.

Bij het kijken naar het B-criterium waar het allesbehalve snel ging, kreeg er wel vertrouwen in dat ik mijn positie zou moeten kunnen verbeteren, het A-criterium bleek echter andere koek. Ik heb nog nooit 50 km zo diep moeten gaan. Voor mijn gevoel heb ik de hele koers volle bak moeten rijden om mijn plekje in het peloton te handhaven. Ik snakte al snel naar de bel voor de laatste ronde en toen die eenmaal klonk kon ik alleen op mijn tandvlees in het peloton blijven tijdens de eindsprint. Uiteindelijk was ik de laatste renner die in het peloton de streep passeerde en bleken de overige 30 man afgestapt te zijn. Achteraf een prestatie om tevreden over te zijn. De hardheid van dit criterium deed me echter wel opzien tegen de laatste dag, ik had toch een serieuze cartouche moeten verschieten.

Voor de laatste koersdag stonden er nog twee onderdelen op het programma, een individuele tijdrit over 10.9 km en een criterium over 50 km, beiden in Wieringerwerf. Waar het de afgelopen dagen nog redelijk windstil was, stond er vandaag een lekker briesje. Bovendien waren de boeren (de renners wat minder) buitengewoon verguld met een stevige hoosbui tijdens de tijdrit. Topomstandigheden dus. Omdat ik op geleend materiaal reed en ik van verschillende renners hoorde dat het behoorlijk glad was op het parcours, besloot ik rustig door de bochten te gaan. Ondanks dat ik op het stuk voor de wind een 11 miste wist ik met mijn 31ste tijd op te schuiven naar de 21ste plaats in het algemeen klassement. Met dit resultaat was ik bijzonder tevreden en ik hoopte dat ik nog wat op zou kunnen schuiven in het klassement tijdens het afsluitende criterium.

Ik hoopte dat voor de start van het A-criterium de bochten droog zouden zijn, want tijdens het B-criterium waren er in de natte en gladde bochten verschillende valpartijtjes. Dit deed mijn vertrouwen geen goed, bovendien merkte ik tijdens het warmrijden dat de benen en de geest niet echt meer wilden. Voordat het criterium goed en wel op weg was, zat ik al mijn maximum en begon ik te harken. Omdat bovendien mijn bochten niet liepen en ik maar bleef zoeken naar de juiste versnelling werd ik al snel uit de groep gelost en kwam ik in een groepje gelosten terecht. Heel teleurstellend. Half koers was de wedstrijd voor ons gereden en werden we uit koers gehaald.

De koek was tijdens het afsluitende criterium helemaal op, het lichaam en de geest wilden niet meer. Dat ik vrijdag- en zaterdagavond erg diep heb moeten gaan en daarna slecht geslapen heb is daar waarschijnlijk mede debet aan. Al met al kan ik echter tevreden terugkijken op de Meertour, ik heb mij kunnen mengen met de grote jongens en ben ten opzichte van vorig jaar een stuk dichterbij de toppers gekomen. Helaas moest ik te diep in mijn reserves en was mijn herstel nog niet optimaal om het goede gevoel tot in de laatste wedstrijd vast te houden.

Website Rabo Meertour

Leave a Reply


Ontwerp Wiesje Korf | Programmeren Matthijs Verhulst