Wielrenners kleven in elkaars wiel. De voorste zwoegt in z’n eentje tegen de wind. De rest lift mee in het kielzog. Iedereen heeft hier voordeel van, behalve de voorste renner. Of niet? Wetenschappelijk onderzoek geeft verrassend nieuw inzicht in wielrenneraerodynamica. Inzicht dat de wielersport aangrijpend kan veranderen. In Labyrint alles over wind, wielrenners en de juiste positie in de groep.

Deze uitzending van Labyrint gaat over het windonderzoek van Bert Blocken.  Hierbij is er aandacht voor de aerodynamica en de invloed op elkaar van een groep coureurs. In de aflevering zijn beelden te zien van de coureurs van Squadra Veloce in de polder en beelden uit de windtunnel van Cesar Beilo en Koen. Momenteel werkt Koen samen met Bert Blocken aan een onderzoek naar het simuleren van de Thermoregulatie van wielrenners.

Tegen de Wind – Labyrint (VPRO)
NED2 20:50  7-3-2012

Uitzending gemist Labyrint

Sinds begin 2012 is de trainingsbegeleiding van Trivelo volledig overgestapt op het web-based programma Trainingpeaks. Dit programma combineert in 1 kalender de trainingsschema’s en het logboek van de sporters. Begeleiding 2.0 die vooral qua communicatie een stap vooruit is. Daarnaast is het helemaal een meerwaarde voor coureurs en triatleten die met een vermogensmeter trainen. Vanuit de sporters dan ook alleen maar positieve geluiden over de overstap. Opvallend is het gebruiksgemak van Trainingpeaks waardoor iedereen snel wegwijs is in het programma.

Naast begeleiding via een basic account is er ook de mogelijkheid om voor een meerprijs te kiezen voor de meer uitgebreide premium account. Interesse in begeleiding van Trivelo via Trainingpeaks? Stuur een mail

Log hier rechtstreeks in op je Trainingpeaks-account.

Doordat dat mijn debuut vorig jaar in deze wedstrijd, met een valpartij tijdens de eerste dag niet positief te noemen was, stond ik het afgelopen hemelvaartsweekend vol revanchegevoelens aan de start van deze vierdaagse wedstrijd in de Wieringermeer. De Rabo Meertour bestaat uit een proloog van 3,2 km, twee etappes van ongeveer 90 km, twee criteriums, een ploegentijdrit van 22,5 km en een individuele tijdrit van 10,9 km. Met de voorspelde straffe wind beloofde het vier dagen oorlog en dus een zware wedstrijd te worden!

Om niets aan het toeval over te laten had ik voor de tijdritonderdelen een kekke tijdritfiets met Zipp 404 wieltjes geleend. Door dit supermateriaal was mijn moraal zodanig hoog dat ik tijdens de proloog de wind nauwelijks voelde en naar een 24^ste plaats reed. Slechts een uur na de finish van de laatste renner was de start van de eerste etappe. Of het nu hieraan lag of aan het mooie weer, de etappe werd niets meer dan een wandeletappe. Krap 20 km voor de finish was er dan eindelijk een aanval die enige ruimte kreeg van het peloton. Ik zat te ver van achter en heb de voorste rijen van het peloton daarom maar getrakteerd op een prachtige chasse patat. De kopgroep bleek uiteindelijk acht man sterk en bleef weg tot op de streep.

Op de tweede dag alleen een etappe over ongeveer 90 km werd vooraf omschreven als de koninginnenrit , ondanks het ontbreken van een beklimming zou de harde noordoosten wind wel zorgen voor de schifting in het peloton. Ik verwachtte dat de slag al snel zou vallen en na een kilometer of tien ontbrandde de koers. Zodra het peloton op de kant ging was het raak, een valpartij en het peloton gebroken in verschillende groepen. Door snel op te schakelen en blind te rammen zat ik al snel in een tweede groep van ongeveer 25 man die in volle achtervolging reden op een kopgroep van ongeveer dezelfde grootte. Na een kilometer of 30 was het gat gedicht en kon ik even op adem komen.

Ik weet dat ik maar weinig tijd heb om te herstellen en besluit rond plek 30 te gaan rijden. Al snel zou er namelijk een lang stuk met de wind schuin van achter volgen en ik verwachtte dat de kleppers hier opnieuw zouden willen forceren. Ondanks dat ik hierop anticipeerde zat ik toch (weer!) op de verkeerde plek bij het opdraaien van de bewuste weg en belandde ik in een tweede groep. Opnieuw waaierrijden en achtervolgen dus. Uiteindelijk weten we 5 km voor de finish weer aan te sluiten bij de eerste groep die nu nog 40 man groot is. In de eindsprint zit ik matig gepositioneerd en word 19^e. Al met al ben ik tevreden over het verloop van deze etappe, ik heb me kunnen handhaven, maar was liever voorin gebleven, dat had me, zeker met het oog op de komende dagen veel energie kunnen schelen.

Na afloop van de 2^e etappe is het klassement verdeeld in twee categorieën, de A- en de B-categorie. Ik had mijn doelstelling alvast bereikt door in de A-categorie terecht te komen en was van plan mijn klassering tijdens de criteriums nog proberen te verbeteren. Eerst moesten we echter nog een ploegentijdrit rijden.

De derde dag staan een ploegentijdrit en een criterium op het programma. Vooraf had ik ons ingeschat op een plek tussen de 10^e en de 15^e plek. Dit werd de 15^e plek. Met drie man met weinig ervaring en heel veel wind is het rijden van een ploegentijdrit nog geen eenvoudige opgave. Tijdens de rit was het vooral tijdens de stukken voor de wind lastig samenwerken en ook het nemen van bochten in formatie verliep nog niet vlekkeloos. Ondanks deze schoonheidsfoutjes reden we toch naar een keurige 15^e plaats en kon ik mijn 23^ste plek in het klassement behouden.

Bij het kijken naar het B-criterium waar het allesbehalve snel ging, kreeg er wel vertrouwen in dat ik mijn positie zou moeten kunnen verbeteren, het A-criterium bleek echter andere koek. Ik heb nog nooit 50 km zo diep moeten gaan. Voor mijn gevoel heb ik de hele koers volle bak moeten rijden om mijn plekje in het peloton te handhaven. Ik snakte al snel naar de bel voor de laatste ronde en toen die eenmaal klonk kon ik alleen op mijn tandvlees in het peloton blijven tijdens de eindsprint. Uiteindelijk was ik de laatste renner die in het peloton de streep passeerde en bleken de overige 30 man afgestapt te zijn. Achteraf een prestatie om tevreden over te zijn. De hardheid van dit criterium deed me echter wel opzien tegen de laatste dag, ik had toch een serieuze cartouche moeten verschieten.

Voor de laatste koersdag stonden er nog twee onderdelen op het programma, een individuele tijdrit over 10.9 km en een criterium over 50 km, beiden in Wieringerwerf. Waar het de afgelopen dagen nog redelijk windstil was, stond er vandaag een lekker briesje. Bovendien waren de boeren (de renners wat minder) buitengewoon verguld met een stevige hoosbui tijdens de tijdrit. Topomstandigheden dus. Omdat ik op geleend materiaal reed en ik van verschillende renners hoorde dat het behoorlijk glad was op het parcours, besloot ik rustig door de bochten te gaan. Ondanks dat ik op het stuk voor de wind een 11 miste wist ik met mijn 31^ste tijd op te schuiven naar de 21^ste plaats in het algemeen klassement. Met dit resultaat was ik bijzonder tevreden en ik hoopte dat ik nog wat op zou kunnen schuiven in het klassement tijdens het afsluitende criterium.

Ik hoopte dat voor de start van het A-criterium de bochten droog zouden zijn, want tijdens het B-criterium waren er in de natte en gladde bochten verschillende valpartijtjes. Dit deed mijn vertrouwen geen goed, bovendien merkte ik tijdens het warmrijden dat de benen en de geest niet echt meer wilden. Voordat het criterium goed en wel op weg was, zat ik al mijn maximum en begon ik te harken. Omdat bovendien mijn bochten niet liepen en ik maar bleef zoeken naar de juiste versnelling werd ik al snel uit de groep gelost en kwam ik in een groepje gelosten terecht. Heel teleurstellend. Half koers was de wedstrijd voor ons gereden en werden we uit koers gehaald.

De koek was tijdens het afsluitende criterium helemaal op, het lichaam en de geest wilden niet meer. Dat ik vrijdag- en zaterdagavond erg diep heb moeten gaan en daarna slecht geslapen heb is daar waarschijnlijk mede debet aan. Al met al kan ik echter tevreden terugkijken op de Meertour, ik heb mij kunnen mengen met de grote jongens en ben ten opzichte van vorig jaar een stuk dichterbij de toppers gekomen. Helaas moest ik te diep in mijn reserves en was mijn herstel nog niet optimaal om het goede gevoel tot in de laatste wedstrijd vast te houden.

Website Rabo Meertour

Op donderdag 10 maart is in Zuid-Frankrijk nabij Cannes de Trivelo Time Trial Tanneron gehouden. Deze klimtijdrit over 7,5 km vond plaats tussen Pegomas en Tanneron. Deze klim zullen de meeste wielerliefhebbers kennen als de afdaling waar Robert Gesink in 2008 Parijs-Nice verloor aan Davide Rebellin: Tijdritparkoers

De deelnemers bestonden voornamelijk uit (oud)leden van Squadra Veloce. De overwinning ging overtuigend naar Nard van der Sanden die vooral in het tweede deel van de tijdrit zijn winst pakte. Hierbij bleef hij de 2 lichtgewichten Arjen Martens en Koen van Zwieten ruim voor.

Bij de dames was er winst voor Europees Kampioen duathon Ruth van der Meijden.

Uitslag:

1 Nard vd Sanden 00:19:31
2 Arjen Martens 00:19:46
3 Koen van Zwieten 00:20:12
4 Rob Vanwersch 00:20:16
5 Wouter van Roosmalen 00:20:20
6 Jeroen Kooij 00:20:41
7 Ruth vd Meijden (V) 00:21:20
8 Martijn Tissink 00:21:39
9 Jeroen Voorbij 00:21:54
10 Ward Oud 00:21:55
11 Jelmer Meijer 00:22:21
12 Edwin Hulsman 00:22:45
13 Robin den Oudsten 00:22:59
14 Chris Zwanenburg 00:23:04
15 Karin van der Sangen (V) 00:23:44
16 Matthijs Miermans 00:23:49
17 Thijs Haenen 00:24:23
18 Robin Hemel 00:24:30
19 Jan van Laarhoven 00:24:43
20 Onno Kuip 00:24:52
21 Folkert Al 00:25:48
22 Arjan de Vries 00:26:24
23 Niek ter Bille 00:29:24 (00:21:40)
24 Annemarie van Laarhoven (V) 00:31:49

Het powerprofile (WKO+ plot) van nr. 6 in de uitslag Jeroen Kooij (72 kg)

Wielrennen is wereldwijd populair en dan natuurlijk vooral de Tour de France. Dit levert ook veel fans op. Onder die fans bevinden zich grote wielerkenners die de sport maniakaal volgen. Meestal blijft dit echter bij een uit de hand gelopen hobby. Sommige kenners gebruiken hun wielerkennis in combinatie met hun kennis en ervaring op het gebied van trainingsleer bij het begeleiden van coureurs. Andere wielerfreaks hebben hun statistische wielerkennis gebundeld en hebben na het wegvallen van de oude UCI-wereldranglijst onder de naam Cycling Quotient Ranking een eigen wereldranglijst opgesteld. Doordat de CQ-ranking wel uitgaat van alle wedstrijden en niet alleen de Pro-Tour wedstrijden is de CQ ranking in korte tijd uitgegroeid tot een toonaangevende wereldranglijst in het wielrennen.

Sinds deze week pronkt een Trivelo Banner op de site van de CQ Ranking

Weer een andere wielerkenner gebruikt z’n kennis voor het schrijven van columns over de wielersport. In dit geval over de CQ-ranking

Momenteel is het WK Tijdrijden bezig in het Zwitserse Mendrisio.  Tijdrijden is met m’n achtergrond als wedstrijdzwemmer en triatleet altijd m’n favoriete wielerdiscipline geweest. In tegenstelling tot wat velen denken, komt er bij het rijden van een goede tijdrit veel meer kijken dan alleen maar hard fietsen.

Een paar jaar geleden, nog voordat ik trainer was, werd ik gevraagd om een uitgebreid artikel over tijdrijden te schrijven voor het clubblad. Naast triatleet was ik indertijd ook disctrict kampioen tijdrijden bij de Amateurs en stond ik op het podium van de seizoensafsluiter: de Monstertijdrit (123 km). Er waren toen nog amper coureurs te vinden die het tijdrijden serieus namen. Ondertussen zie je dat steeds meer coureurs zich naast het koersen ook op het tijdrijden richten. Er komen ook steeds meer tijdritten op de kalender en daarnaast zie je ook in de opleiding van de KNWU en de Rabobank dat er specifiek meer aandacht wordt besteed aan het tijdrijden.

Dit is het artikel dat ik indertijd schreef en op verzoek online heb gezet. Ondertussen heb ik geen login meer tot die server, dus editten is niet meer mogelijk. In grote lijnen sta ik nog steeds achter het artikel. Ik zou nu alleen nog wat aanvullingen doen op het gebied van training met een vermogensmeter, mentale focus/flow (wet van omkering) en ook nog specifieker ingaan op de ergometrie en bikefit. Misschien komt er nog wel een keer een nieuwe versie.

De afgelopen jaren is het tijdrijden in Nederland een stuk populairder geworden. En niet alleen het tijdrijden, maar schijnbaar ook mijn artikel, aangezien dit al in jaren in duel is met Wikipedia om de eerste google hit.

Coureurs die zich specifiek op het tijdrijden willen verbeteren, kunnen hiervoor dus ook terecht bij Trivelo. Hierbij krijg je dan niet alleen advies op het gebied van training, maar op het hele vakgebied van de tijdrit zoals ook in het artikel beschreven.

link naar het artikel

Tijdritkalender Nederland

Monstertijdrit 2009

Na winst in de zwemloop en de triathlon van Nuenen en een sterke 8e plek in de Triathlon  Alpe d’Huez  eerder dit jaar, was er weer winst voor Karin van der Sangen. Op vrijdag 28 augustus won de triatlete van het Triteam Eindhoven het NK wielrennen voor Militairen in Amersfoort.
Met het fietsen zit het dus wel goed. Hopelijk is ze op tijd hersteld van haar hamstringblessure voor het NK Duathlon in Tilburg.

Maarten Caminada traint al een paar jaar op schema’s van Koen. Ondanks z’n drukke werkzaamheden weet hij de beperkte trainingstijd op die manier goed te benutten. De afgelopen jaren richtte hij zich vooral op het rijden van Cyclosportieve, maar onlangs maakte hij zijn koersdebuut. Hieronder zijn verslag:

Gisteren mijn debuut gemaakt in het amateurpeleton. Mijn enige doel was dan ook om te proberen de lokale rondes te halen. Tijdens de rit richting Someren regende het aan één stuk door, maar eenmaal in Someren was het droog. De eerste kilometers was het afwachten hoe het tempo zou zijn en hoe makkelijk (of niet) ik mee zou kunnen fietsen. Voor mijn gevoel ging het niet al te moeilijk, maar toen ik naar mijn tellertje keek zag ik een snelheid van 55 km/u en een hartslag van 180. Ik ben het grootste gedeelte van de koers midden in het peleton gebleven en dat was goed te doen. De korte krachtsinspanningen na bochten en rotondes waren wel op te brengen. Het gedrang viel ook mij wel mee (na alle verhalen van voorgaande edities). Door de juiste kant bij vluchtheuvels en rotondes te kiezen kon ik af en toe wat plaatsen goed maken, maar ik heb me nooit vooraan met de gang van zaken bemoeid. Op een gegeven moment tikte iemand bij een rotonde zijn voorganger aan die daardoor een schuiver maakte. Hierdoor zat ik aan de staart van het peleton, waar het leven een stuk zwaarder is. Onderweg nog even met Jerry en wat Dutch Mountains gesproken.

Eenmaal de plaatselijke rondes bereikt ben ik gewoon blijven fietsen. Met name de derde ronde was zwaar, waardoor ik geen goesting meer had om in de vierde en laatste ronde iets te proberen. Mijn benen voelden toen eigenlijk wel goed, of misschien lag het tempo toen iets lager. Uiteindelijk ben ik op een 59e plek beland. Ik dacht uit eigen observatie dat er wat minder renners voor me zaten, maar het zal wel kloppen. De gemiddelde snelheid lag rond de 43,5 km/u, mijn gemiddelde hartslag was 164 (wat een gemiddelde is van 150 in het peleton en 180 bij het aanzetten na bochten denk ik).

Nu ik weet dat ik een koers als Someren Peer Someren kan uitrijden zal een volgende doel zijn om me vooraan wat te laten zien. Hopelijk zijn er dan wat meer CTWT-ers, wellicht bij de Tweelandenkoers.

Voor studenten geldt een korting van 20% op alle begeleidingsvormen van zowel wielrennen als triathlon. Er zijn dus al trainingsschema’s voor studerende wielrenners vanaf 20 euro per maand. Voor studerende triatleten beginnen de tarieven bij 24 euro per maand.

Geef bij je intake aan dat je student bent en mail daarnaast als bewijs een copy/scan van je collegekaart door.

De nederlandse studenten selectie bij de openingsceremonie van het WUC Triathlon ’08 in het Turkse Erdek.