Dit jaar vindt het WK Triathlon voor studenten op 30 juni plaats in Tapei (Taiwan). Studerende triatleten (HBO/WO) die interesse hebben kunnen zich aanmelden door een mail te sturen. Het niveau op de WUC is vergelijkbaar met een ETU-cup of EK U23. Atleten die zich willen kwalificeren moeten dan ook aan dit niveau voldoen. Houd er verder rekening mee dat de kosten voor eigen rekening zijn.
Nederlands Team WUC 2010 in Valencia
Sinds begin 2012 is de trainingsbegeleiding van Trivelo volledig overgestapt op het web-based programma Trainingpeaks. Dit programma combineert in 1 kalender de trainingsschema’s en het logboek van de sporters. Begeleiding 2.0 die vooral qua communicatie een stap vooruit is. Daarnaast is het helemaal een meerwaarde voor coureurs en triatleten die met een vermogensmeter trainen. Vanuit de sporters dan ook alleen maar positieve geluiden over de overstap. Opvallend is het gebruiksgemak van Trainingpeaks waardoor iedereen snel wegwijs is in het programma.
Naast begeleiding via een basic account is er ook de mogelijkheid om voor een meerprijs te kiezen voor de meer uitgebreide premium account. Interesse in begeleiding van Trivelo via Trainingpeaks? Stuur een mail
Log hier rechtstreeks in op je Trainingpeaks-account.
Het tweede weekend van juni waren de zwemmers van de Eindhovense studenten zwemvereniging Nayade voor het eerst in haar historie aanwezig op de NK Zwemmen. Al jaren zwemmen de heren met de estafette tijden die goed zijn voor topklasseringen op de nationale ranking. Hierbij hadden zwemmers echter geen startnummer van Nayade, maar was ieder nog lid van hun eigen club. Dit jaar hebben de heren van Nayade Elite zich overgeschreven, zodat ze als ploeg konden deelnemen aan de NK. Dit leverde afgelopen weekend een 6e, 7e en 9e plek op respectievelijk de 4×100 vrij, 4×200 vrij en 4×100 wissel op. Hiermee stonden de mannen tussen al de top verenigingen van Nederland. Niet slecht voor een clubje met maar 5,5 uur badwater in de week (waar de topverenigingen minimaal het dubbele tot hun beschikking hebben).
4×100 Vrij met Tom Lommers, Ruud van Bommel, Stefan Jacobs en Kevin Hondsmerk:
4×100 Wissel met Ruud van Bommel, Stefan Jacobs, Tom Lommers en Kevin Hondsmerk:
Twee weken later reisde de ploeg af naar Drenthe voor het NK Sprint in Emmen. De verwachtingen waren hoog, want goede sprinters zijn uniek en dat is Nayade ook.
Brons in Emmen
De verwachtingen werden waargemaakt! Op de 4x50m vrij wisten startzwemmer Tom Lommers (23.43) en vervolgens Ruud van Bommel (23.47) en Stefan Jacobs (23.70) Nayade naar een kansrijke 4e positie te zwemmen. Als anchorman mocht Kevin Hondsmerk al zijn klasse en karakter tonen. Het kwam uit z’n tenen, maar met de meeste brute 50 meter uit z’n zwemcarriere wist Kevin het brons binnen te halen met een splitttijd van 22.38! Het goud en zilver gingen naar AZ & PC en Trivia. De eindtijd van Nayade (1:32.98) was goed voor een nieuw clubrecord en een 7e plek op de eeuwige ranglijst van zwemkroniek.
Nayade Heren Estafette 4×50 vrij NKS Emmen 2011 from Stefan Jacobs on Vimeo.
Op zondag werd op de 4×50 wissel een 6e plek behaald in een nieuw clubrecord van 1.45.15.
Doordat dat mijn debuut vorig jaar in deze wedstrijd, met een valpartij tijdens de eerste dag niet positief te noemen was, stond ik het afgelopen hemelvaartsweekend vol revanchegevoelens aan de start van deze vierdaagse wedstrijd in de Wieringermeer. De Rabo Meertour bestaat uit een proloog van 3,2 km, twee etappes van ongeveer 90 km, twee criteriums, een ploegentijdrit van 22,5 km en een individuele tijdrit van 10,9 km. Met de voorspelde straffe wind beloofde het vier dagen oorlog en dus een zware wedstrijd te worden!
Om niets aan het toeval over te laten had ik voor de tijdritonderdelen een kekke tijdritfiets met Zipp 404 wieltjes geleend. Door dit supermateriaal was mijn moraal zodanig hoog dat ik tijdens de proloog de wind nauwelijks voelde en naar een 24ste plaats reed. Slechts een uur na de finish van de laatste renner was de start van de eerste etappe. Of het nu hieraan lag of aan het mooie weer, de etappe werd niets meer dan een wandeletappe. Krap 20 km voor de finish was er dan eindelijk een aanval die enige ruimte kreeg van het peloton. Ik zat te ver van achter en heb de voorste rijen van het peloton daarom maar getrakteerd op een prachtige chasse patat. De kopgroep bleek uiteindelijk acht man sterk en bleef weg tot op de streep.
Op de tweede dag alleen een etappe over ongeveer 90 km werd vooraf omschreven als de koninginnenrit , ondanks het ontbreken van een beklimming zou de harde noordoosten wind wel zorgen voor de schifting in het peloton. Ik verwachtte dat de slag al snel zou vallen en na een kilometer of tien ontbrandde de koers. Zodra het peloton op de kant ging was het raak, een valpartij en het peloton gebroken in verschillende groepen. Door snel op te schakelen en blind te rammen zat ik al snel in een tweede groep van ongeveer 25 man die in volle achtervolging reden op een kopgroep van ongeveer dezelfde grootte. Na een kilometer of 30 was het gat gedicht en kon ik even op adem komen.
Ik weet dat ik maar weinig tijd heb om te herstellen en besluit rond plek 30 te gaan rijden. Al snel zou er namelijk een lang stuk met de wind schuin van achter volgen en ik verwachtte dat de kleppers hier opnieuw zouden willen forceren. Ondanks dat ik hierop anticipeerde zat ik toch (weer!) op de verkeerde plek bij het opdraaien van de bewuste weg en belandde ik in een tweede groep. Opnieuw waaierrijden en achtervolgen dus. Uiteindelijk weten we 5 km voor de finish weer aan te sluiten bij de eerste groep die nu nog 40 man groot is. In de eindsprint zit ik matig gepositioneerd en word 19e. Al met al ben ik tevreden over het verloop van deze etappe, ik heb me kunnen handhaven, maar was liever voorin gebleven, dat had me, zeker met het oog op de komende dagen veel energie kunnen schelen.
Na afloop van de 2e etappe is het klassement verdeeld in twee categorieën, de A- en de B-categorie. Ik had mijn doelstelling alvast bereikt door in de A-categorie terecht te komen en was van plan mijn klassering tijdens de criteriums nog proberen te verbeteren. Eerst moesten we echter nog een ploegentijdrit rijden.
De derde dag staan een ploegentijdrit en een criterium op het programma. Vooraf had ik ons ingeschat op een plek tussen de 10e en de 15e plek. Dit werd de 15e plek. Met drie man met weinig ervaring en heel veel wind is het rijden van een ploegentijdrit nog geen eenvoudige opgave. Tijdens de rit was het vooral tijdens de stukken voor de wind lastig samenwerken en ook het nemen van bochten in formatie verliep nog niet vlekkeloos. Ondanks deze schoonheidsfoutjes reden we toch naar een keurige 15e plaats en kon ik mijn 23ste plek in het klassement behouden.
Bij het kijken naar het B-criterium waar het allesbehalve snel ging, kreeg er wel vertrouwen in dat ik mijn positie zou moeten kunnen verbeteren, het A-criterium bleek echter andere koek. Ik heb nog nooit 50 km zo diep moeten gaan. Voor mijn gevoel heb ik de hele koers volle bak moeten rijden om mijn plekje in het peloton te handhaven. Ik snakte al snel naar de bel voor de laatste ronde en toen die eenmaal klonk kon ik alleen op mijn tandvlees in het peloton blijven tijdens de eindsprint. Uiteindelijk was ik de laatste renner die in het peloton de streep passeerde en bleken de overige 30 man afgestapt te zijn. Achteraf een prestatie om tevreden over te zijn. De hardheid van dit criterium deed me echter wel opzien tegen de laatste dag, ik had toch een serieuze cartouche moeten verschieten.
Voor de laatste koersdag stonden er nog twee onderdelen op het programma, een individuele tijdrit over 10.9 km en een criterium over 50 km, beiden in Wieringerwerf. Waar het de afgelopen dagen nog redelijk windstil was, stond er vandaag een lekker briesje. Bovendien waren de boeren (de renners wat minder) buitengewoon verguld met een stevige hoosbui tijdens de tijdrit. Topomstandigheden dus. Omdat ik op geleend materiaal reed en ik van verschillende renners hoorde dat het behoorlijk glad was op het parcours, besloot ik rustig door de bochten te gaan. Ondanks dat ik op het stuk voor de wind een 11 miste wist ik met mijn 31ste tijd op te schuiven naar de 21ste plaats in het algemeen klassement. Met dit resultaat was ik bijzonder tevreden en ik hoopte dat ik nog wat op zou kunnen schuiven in het klassement tijdens het afsluitende criterium.
Ik hoopte dat voor de start van het A-criterium de bochten droog zouden zijn, want tijdens het B-criterium waren er in de natte en gladde bochten verschillende valpartijtjes. Dit deed mijn vertrouwen geen goed, bovendien merkte ik tijdens het warmrijden dat de benen en de geest niet echt meer wilden. Voordat het criterium goed en wel op weg was, zat ik al mijn maximum en begon ik te harken. Omdat bovendien mijn bochten niet liepen en ik maar bleef zoeken naar de juiste versnelling werd ik al snel uit de groep gelost en kwam ik in een groepje gelosten terecht. Heel teleurstellend. Half koers was de wedstrijd voor ons gereden en werden we uit koers gehaald.
De koek was tijdens het afsluitende criterium helemaal op, het lichaam en de geest wilden niet meer. Dat ik vrijdag- en zaterdagavond erg diep heb moeten gaan en daarna slecht geslapen heb is daar waarschijnlijk mede debet aan. Al met al kan ik echter tevreden terugkijken op de Meertour, ik heb mij kunnen mengen met de grote jongens en ben ten opzichte van vorig jaar een stuk dichterbij de toppers gekomen. Helaas moest ik te diep in mijn reserves en was mijn herstel nog niet optimaal om het goede gevoel tot in de laatste wedstrijd vast te houden.
Op de EK Duathlon heeft Ruth haar titel van vorig jaar niet kunnen verdedigen. Ze finishte na een sterke race als 2e achter de francaise Levenez. Lopend was de francaise een klasse te sterk en liet dit meteen merken door in het laatste deel van de eerste run weg te lopen. Op de fiets reed Ruth dit gat in één keer dicht en nam daarbij ook de franse Godard mee in haar wiel. Zo ontstond een kopgroep met 2 francaises en Ruth. Op het vlakke fietsparkoers kon Ruth het verschil niet maken, zodoende werden de medailles verdeeld in de slotrun. Hier liep Levenez overtuigend naar het goud, was er zilver voor Ruth en brons voor Godard.
Bij de junioren kwam Juul van de Kruijs na een eerste run, waarbij het hollen en stilstaan was, in de eerste achtervolgende fietsgroep terecht. Ondertussen lag de Italiaan Steinwandter solo aan de leidinig en pakte op die manier op indrukwekkende wijze de titel. Het tempo in de fietsgroep daarachter viel stil en het explodeerde pas weer aan het begin van de 2e run. Hier kreeg Juul het zwaar, maar wist toch een mooie 8e plek uit het vuur te slepen.
Vantevoren was er misschien op meer gehoopt, maar met een podiumplek voor Ruth en de top 10 van Juul was dit het maximale haalbare resultaat in deze wedstrijd en daar mogen ze trots op zijn.
Ruth van der Meijden werd vorig jaar Europees kampioene duathlon op de korte afstand en dit weekend zal de Eindhovense haar titel verdedigen in het Ierse Limerick. Van der Meijden is in vorm en kan met vertrouwen de race tegemoet zien. Ze won onlangs de openingsrace van het Franse duathlonseizoen, waar ze in een sterk bezette race al haar concurrentes te snel af was. De elitevrouwen starten zondag op een parcours dat ingeschat wordt als vlak en bochtig en bij natte omstandigheden technisch lastig. De race bestaat uit achtereenvolgens 10 kilometer hardlopen, 40 kilometer fietsen en 5 kilometer hardlopen. Een dag eerder komen de junioren in actie in een race die de helft korter is. Namens Nederland zal Juul van der Kruijs (foto) deelnemen. De jonge Van der Kruijs is net als Van der Meijden een pupil van trainer Koen de Haan en hij maakte afgelopen winter een grote stap voorwaarts. Zijn doel zal zijn om een top-10 klassering te veroveren, al is het niveau bij de junioren op voorhand lastig in te schatten.
Namens de NTB zal Koen de Haan de begeleiding verzorgen van de Nederlandse deelnemers. De ploeg vertrekt donderdag naar Ierland en zal maandag terugkeren.
Meer info: website EK Duathlon Limerick
bron: website NTB
De puzzelstukjes zijn bij Wouter Kegge duidelijk op de juiste plek gevallen. Na z’n winst in de Duathlon van Hilversum en z’n sterke prestaties in de 1e GP Duathlon in Frankrijk was er deze maal weer een kop-staart overwinning in de Duathlon van Dordrecht. Vooral qua inhoud en duurvermogen heeft hij afgelopen winter een stap gemaakt en dit laat hij nu lopend en fietsend in de wedstrijden zien!
Verslag Duathlon Dordrecht (Triathlonweb)
Bij de zwemloop Nuenen was er overtuigend winst voor Terrence Olaria. Na een paar zware trainingsweken met daarin nog een 3e plek in de zwemloop Amersfoort en deelname aan de Parelloop in Brunssum kon hij zich deze week testen in Nuenen. Overtuigend kwam hij na 1 kilometer zwemmen in 11.18 ruim als eerste uit het water, waarna hij eenvoudig naar de overwinning liep. Hiermee is hij een meer dan waardig opvolger van z’n coach 
Op de korte afstand liet Tom Rademaker zien dat het investeren in het zwemmen afgelopen winter niet voor niks is geweest. Hij kwam in 6.10 na 500m als tweede uit het water na de Belg Erwin Vanderplancke. Dit was uiteindelijk ook de volgorde na het lopen.
Afgelopen weekend was het eindelijk zover: de eerste Franse stayerduathlon van het seizoen stond op het program. Plaats waar de festiviteiten plaats vonden: les Sables d’Olonne. Deze stad ligt ongeveer 500km ten zuidwesten van Parijs aan de Atlantische oceaan. De duathlon in duathlon was ditmaal dus 1000km autorijden, 75min sporten, 1000km autorijden.
Na Ruth op zaterdagmiddag in Les Sables bij haar ploeg afgezet te hebben, werd het tijd om mijn team op te zoeken. De samenstelling van de ploeg was nogal veranderd afgelopen winter: het vertrek van Xavier Boulanger en de pauze van Damien Rolin is opgevangen met het aantrekken van Alexandre Cellier, trainingsmaat van kopman Nicolas d’Harveng en Ludovic Trossat. Samen met David Duquesnoy, meest stabiele factor van de afgelopen 2 jaar, mogen we dit jaar het zwartwit van Chaumont verdedigen.
Goed, de wedstrijd. Waar bij Nederlandse duathlons vaak nauwelijks mensen harder lopen in de eerste run, moet ik in Frankrijk vaak knokken voor een plek in de top25. Wedstrijd in een wedstrijd zou ook nog de strijd voor snelste Nederlander worden. Andere jaren liep ik vaak tegen Armand van der Smissen of Wim Nieuwkerk, nu stond er een hele kudde Hollanders klaar. Caimin Stevens, Gert-Jan Liefers (beide voor Cote d’Opale) en Juul van der Kruijs (Cambrais) maakten hun debuut in een Grand Prix. Bovendien wilde ik in de eerste groep meefietsen, dus moest het extra hard. Na zo’n 14 minuten voluit gerend te hebben, zat ik perfect geplaatst. Ik had de koploper in het vizier en kon dus relaxed wisselen en rustig meefietsen.
Dacht ik. De eerste 2km werd er meteen hard gereden en zat ik met mijn voeten bovenop mijn wielrenschoenen zonder mogelijkheid om mijn wissel af te maken. Ik was trouwens niet de enige, er waren slechts 3-4 atleten om me heen die wel perfect gewisseld waren. Na die 2km viel het een beetje stil, er werd slechts 40km/u gereden ipv 45, waardoor ik in mijn schoenen kon schuiven en een slokje drinken kon nemen. Op dat moment had ik ook geen idee hoe mijn tweede run zou verlopen, ik zat stuk.
Een voordeel van stayerduathlons is wel dat je uit kunt rusten op de fiets. De volledige 30km heb ik bij mensen in het wiel gezeten, wat gedronken en zelfs af en toe genoten van het uitzicht op zee. “Eigen tempo” met groep 1 van Hellas is soms minder rustgevend. Maar, aan alle pret komt een eind en zo ook aan dit genieten.
Bij het inrijden/rennen van de wisselzone zat ik toch weer iets te ver naar achter en dus wisselde ik rond plek 30-35. Er was een groepje van 4 man weggereden uit onze groep, dus we mochten rennen voor een 5e plaats. Na een halve kilometer in de tweede run zag ik voor me een lint atleten lopen die allemaal wel inhaalbaar leken. In tegenstelling tot andere jaren waren mijn benen relatief fris. Soepel lopend, voor zover je soepel kunt lopen in een tweede run, schoof ik in ronde 1 (van 2) flink wat plaatsen op richting de 17e stek. Achter mij aan liep twee man en tijdens de tweede ronde groeide onze groep tot 5. Wel haalden we nog een aantal lopers in, waardoor ik geen idee meer had waarvoor we streden. Dat is het mooie van rennen: verstand op nul en gaan. De laatste kilometer was een ruime 3 minuten van rennen, stukgaan, versnellen, doodgaan, toch doorversnellen, weer doodgaan om vervolgens een eindsprint in te zetten. Spijtig genoeg waren twee Fransen net iets sneller in de eindsprint. Mijn resultaat: een 14e plek, in dezelfde seconde als nr. ’s 12 en 13 en op twee tellen gevolgd door nr. 15. En om het mooier te maken, mijn tweede run was goed voor een zevende looptijd, niet veel langzamer dan wereldtoppers als de Portugees Da Silva en de Brit Hobby. Korotm, een mooie opening van het seizoen! Bovendien werd Chaumont als ploeg 5de, ook dankzij de 10e stek van Nicolas en de 24e plaats van David. De andere Nederlanders had ik tijdens de wedstrijd niet gezien en ze bleken ook ruim achter me te zitten. Caimin en Juul hadden zich keurig staande gehouden met een 43e en 50e plaats, terwijl Gert-Jan door een gebrek aan looptraining de race in de tweede run staakte.
Bij de dames was er winst voor Ruth!
(tekst: Wouter Kegge)
In de eerste wedstrijd uit het ON running duathloncircuit 2011 zijn twee Trivelo-atleten aan de haal gegaan met de winst. Bij de heren greep Wouter Kegge de overwinning, terwijl Ruth van der Meijden een maatje te groot was voor de andere dames.
De mannenrace was geen losstaande wedstrijd, maar ook een strijd tegen de klok: Armand van der Smissen had in de masterserie al 55.49min de 5km lopen, 20km fietsen en 2,5km lopen afgelegd. Vrij snel na de start van de seniorenrace nam Wouter de leiding en wist tijdens de eerste 5km een voorsprong van een halve minuut op zijn naaste groep belagers op te bouwen. Deze groep bestond oa uit Juul “ik ben het liefst zo snel mogelijk uit de wisselzone” van der Kruijs, Maikel Zuijderhoudt en Michel van der Wall. Op de fiets reed Cees Colijn deze groep al snel voorbij, maar de onderlinge verschillen bleven klein. Na het fietsen had Wouter Kegge nog 15” over van de voorsprong op Cees Colijn en vlak daarachter zat de eerste groep. Tijdens de tweede run kwam Strijk sterk opzetten, maar slaagde er niet in om het gat met Wouter, die als eerste finishte te dichten. Maikel Zuijderhout completeerde het podium. Juul moest na een zware week genoegen nemen met een 7e plek.
Quote Wouter Kegge: “Was: een hardloper die aan duathlons deed. Is: een duathleet die hard kan lopen”
Bij de dames boekte Ruth van der Meijden haar eerste zege dit seizoen op een wegduathlon. Ze leidde onbedreigd de wedstrijd van start tot finish. Samen met haar mochten May Kerstens en Monique Burger het podium betreden.
Verslag & Uitslag Triathlonweb
In het franse Meaux heeft Juul van de Kruijs op 13 maart op overtuigende wijze vormbehoud getoond en zich zodoende gekwalificeerd voor de EK Duathlon. Hij startte als junior tussen de senioren in een veld van 400 man. Hier ging hij brutaal mee met de kop van de wedstrijd en na de snelste wissel van heel het veld zat hij als 4e op de fiets. Op het heuvelachtige parkoers wist hij goed stand te houden. In de afsluitende run kwam hij nog dichtbij Armand van der Smissen die voorsprong had gepakt op de fiets. Met uiteindelijk een zedse plek op 8s van Armand en 50s van de winnaar Julien Brazy heeft Juul zijn ticket naar de EK Duathlon voor junioren in het Ierse Limerick verzekerd.
Eerder had regerend Europees Kampioene Ruth van der Meijden zich al gekwalificeerd voor de EK. Koen zal als coach meegaan om deze kleine ploeg te begeleiden.